31 Augustus 04 - 21:41Vragenlijstje (zucht....)

Afgelopen vrijdag was ik vrij. En dan kan het wel eens gebeuren dat mensen (zakelijk of prive) me gaan mailen op mijn werkmail. Dat ik mensen terug moet bellen als ik weer op kantoor ben, dat mensen zich afvragen waarom ik niet reageer op gezellige ditjes en datjes mail, dat er stukken binnen zijn gekomen etc etc. En op maandagochtend vind ik die mailtjes, bel ik mensen terug, maak ik dossiers aan en vertel ik waarom ik vrijdag niet reageerde. Gisteren vond ik onderstaande vragenlijst in mijn mailbox. Of ik die wel even wilde invullen en terug wilde sturen en oh ja.......ook nog even aan iedereen in je adresboek. Echt niet!! Dat ik een lijstje in moet vullen, oke......, maar doorsturen?? No way, daar heb ik een weblog voor. En zie hier het resultaat. 


1. WAT IS JE COMPLETE NAAM? Johanna Maria Meijer......en we noemen haar Michaela. De logica hierachter ontgaat me nog steeds, maar dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat ik katholiek ben gedoopt en vervolgens zonder geloof ben opgevoed ofzo.

2. WAT VOOR KLEUR BROEK DRAAG JE NU? Zwart. Wat een verassing nietwaar?? Ik heb haast geen zwarte broeken (hardop lachend achter mijn computer).

3. WAAR LUISTER JE NU NAAR? Naar de stilte. Dat is ook niets voor mij. Snel even een muziekje aan zetten. WAAR LUISTER JE NU NAAR? Grace van Jeff Buckley.

4. ZIJN JE BENEN GEKRUISD? Niet mijn benen, wel mijn voeten. Als ik mijn benen over elkaar heen sla, zit ik vast onder mijn bureau.

5. WAT WAS HET LAATSTE DAT JE AT? Een bubblicious strawberry splash-kauwgum. Ik zit lekker bellen blazend achter mijn computer.

6. ALS JE EEN KRIJTJE WAS, WELKE KLEUR ZOU JE DAN ZIJN? Blauw

7. WAT VOOR WEER IS HET OP DIT MOMENT? Koud, nat en donker.

8. WIE IS DE LAATSTE PERSOON DIE JE SPRAK OVER DE TELEFOON? Thierry, de systeembeheerder van kantoor, maar dat weet ik niet helemaal zeker eigenlijk. Het kan ook een client zijn geweest.

9. EERSTE DING DAT JE OPVALT AAN IEMAND VAN HET ANDERE GESLACHT? Ogen

10. MAG JE DEGENE VAN WIE JE DIT MAILTJE KREEG? Ik heb dit mailtje van 2 collega's tegelijk gemaild gekregen en ik mag ze allebei. Alhoewel ik er nu wel iets anders over denk, nadat ik dit mailtje heb ontvangen

11. FAVORIETE NON-ALCOHOLISCHE DRANK? Water, melk en fristi

12. FAVORIETE ALCOHOLISCHE DRANK? Bier, wodkaplus en wijn

13. FAVORIETE HOBBY? Mijn weblogje, fotografie, mijn honden, uitslapen, uitgaan.........euh.......punniken, ministecken, ravensburger-nummervakjes-verven, gordijnen haken en vals zingen.

14. KLEUR OGEN? Blauw

15. DRAAG JE LENZEN? Nee

16. BROERS & ZUSSEN? 1 Broertje (27 en een kop groter dan ik ben)

17. FAVORIETE MAANDEN? April, want dan ben ik jarig en dan krijg ik cadeautjes

18. FAVORIETE ETEN? Tapas

19. LAATSTE FILM DIE JE GEKEKEN HEBT? Dat weet ik dus niet meer. Ik kan me niet meer heugen rustig relaxed op de bank te hebben gezeten om een filmpje te kijken. Pas geleden wel een start gemaakt met een illegale kopie van Van Helsing, maar er waren er een aantal die het niet leuk vonden en toen hebben we de dvd maar weer afgezet.

20. FAVORIETE DAG VAN HET JAAR? Mijn verjaardag natuurlijk, 24 april.

21. ZATERDAG OF ZONDAG? Zaterdag & Zondag, want vrij is altijd goed!!

22. BEN JE TE VERLEGEN OM IEMAND MEE UIT TE VRAGEN? Nee

23. DO YOU LIKE MARMALADE? No, do you?

24. ZOMER OF WINTER? Allebei wel, ik ben niet zo'n seizoenenmens, ik vind dat elk seizoen wel zijn charme heeft.

25. CHOCOLA OF VANILLE? Chocola en dan bij voorkeur melkchocolade.

26. DENK JE DAT JE VRIENDEN JE TERUGMAILEN? Nee, want ik mail dit lijstje niet.

27. WIE ZAL ER HET SNELST ANTWOORDEN? Niemand, tenzij iemand zich geroepen voelt om deze vragen in mijn reactiedingetje te beantwoorden, maar dat denk ik niet.

28. WIE ZAL ER HELEMAAL NIET ANTWOORDEN? zie vraag 27

29. WOONOMSTANDIGHEDEN? Vorig jaar een ander huis gekocht met uitzicht op een soort van park (ik roep altijd bos, maar dan word ik uitgelachen, tssss).

30. WELK BOEK BEN JE AAN HET LEZEN? Binnenkort begin ik maar weer eens in mijn "wegwijs in het successierecht" met daarbij het altijd vreselijk spannende boek "belastingwetten". Het zal me niet weer gebeuren dat ik zak op mijn successierecht.

31. WAT HEB JE VANNACHT GEDAAN? Nou euh......slapen, heel lang en heel lekker

32. WERD JE VANOCHTEND WAKKER VOORDAT JE WEKKER AFGING!? Nee zeg, ik word nooit wakker voordat mijn wekker afgaat. Gelukkig niet, dat vind ik zonde van de tijd die ik nog mag slapen.

33. WAT IS JE FAVORIETE GEUR? Glow van JLO en White Musk van de Body Shop

34. ZOETE OF ZOUTE POPCORN? Zoete!!! Zoute is zoooooooo vies.

35. FAVORIETE CHIPS? Ik vind denk ik alle chips wel lekker. Dat is dan ook meteen mijn probleem. Als ik eenmaal begin kan ik er niet meer mee stoppen, dus heb ik de chips enigzins in de ban gedaan.

36. FAVORIETE AUTO? Mijne. Een blauwe Seat Leon. Vooral dat ie blauw is een erg belangrijk onderdeel van het feit dat ie mijn favoriet is.

37. FAVORIETE BLOEM? Roos

38. HOEVEEL SLEUTELS HEB JE AAN JE SLEUTELBOS? 1 huissleutel, 1 autosleutel, 1 werksleutel en de sleutel van het huis van mijn ouders, dus 4.

39. KUN JE JONGLEREN? Ja hoor, met 2 ballen (of appels of peren of sinaasappels), maar dat kan iedereen volgens mij wel.

40. FAVORIETE DAG VAN DE WEEK? Vrijdag, want dan is het bijna weekend.

41. RODE OF WITTE WIJN? Als ik echt moet kiezen.....dan wordt het rode wijn.

42. WAT IS HET EERST DAT JE DENKT ALS JE 'S MORGENS OPSTAAT? Oooh neeee, nu al??

43. WAT DENK JE ZOAL TE GAAN DOEN? Wanneer? Nu? Niks bijzonders. Dit stukje plaatsen, nog even surfen, misschien nog even een spelletje doen. Weinig dus.

Michaela - default - Alweer drie nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

30 Augustus 04 - 22:42Michaela op de Uitmarkt

Zaterdag! Ja, ook weer zo'n dag he? De bedoeling was in eerste instantie om eerst naar Makkum te gaan voor een optreden van Spanner. De laatste keer was in Leeuwarden en ook alweer heel erg lang geleden. Spanner zou om 21.30 uur optreden. Onze gok was dat ze dan om een uur of 22.30 uur wel klaar zouden zijn en dat we dan daarna in vliegende vaart naar Amsterdam zouden rijden om het laatste optreden van Yellow Pearl mee te pikken in de Irish Pub. Uiteindelijk zijn de plannen gewijzigd. Jacq en ik naar Amsterdam voor 2 optredens van Yellow Pearl en Peet met neef + vriendin naar Spanner. Goeie deal, hoefden wij niet zo ver te rijden.

De bus bracht ons naar het mooie Amsterdam. We zeiden nog tegen elkaar: "hmmmm, wonen we zo vlakbij en we komen er nooit." Ja, om te werken, maar dat is natuurlijk wat anders. Het moest allemaal gaan gebeuren op het Max Euweplein, dus tram in (een tram vol irritante jochies) en tram uit, stukkie lopen en tadaaa ziedaar het Max Euweplein. Een mooi groot podium en lekker druk. Jacq en ik hadden er zin in!! Kijk, daar hebben we Koert, kus kus, klets, klets. Of we hem wilden helpen? Tuurlijk jongen, geen probleem, dat doen we wel. En daar hebben we Emiel, kus, kus, hoe is het? Ja goed! En met jou? Ook goed. En ook Rens was in ons midden, kus, kus, klets, klets. Gaat het goed? Blablabla. De koetjes en kalfjes vlogen ons om de oren. Maar he.....je gaat op zo'n moment ook geen diepzinnige gesprekken voeren, toch?

En toen het eerste optreden buiten op het podium. Ondertussen een miljoen telefoontjes ontvangend van Peet met Spanner. Yellow Pearl en Spanner door elkaar heen......vreemde combi, maar zo kon ik toch ook nog een beetje genieten van de Stay en Hey now baby van Spanner. En Yellow Pearl? Tja, die klonk natuurlijk geweldig zo op dat grote podium, genietend van al die "vreemde" mensen. Tijdens het nummer For You and Me zijn Jacq en ik gaan wandelen door het publiek met flyers en cd-singles. Verkocht moest er worden!!! En dat hebben we gedaan. Jacq heeft er 8 verkocht en ik 3 (sorry, ik bleef hangen bij een oud studiegenoot uit Deventer). En Koert heeft er ook een boel verkocht, ik weet alleen niet hoeveel. Wel belachelijk dat er ook een heleboel mensen nee zeiden. Daar begrijp ik helemaal niks van. Stomme eikels!!

En toen was het afgelopen en moest Jacq mij eraan helpen herinneren dat er nog een tussengerecht in mijn tas zat. Kijk, we hadden natuurlijk het voorgerecht: Yellow Pearl op het plein en een hoofdgerecht: Yellow Pearl accoustisch in de Irish Pub. En het tussengerecht zat in mijn tas......die had ik 's middags even tussen neus en lippen door opgehaald in de plaatselijke koffiewinkel. En aangezien Jacq en ik geen doorgewinterde tussengerecht-gebruikers zijn hebben we deze in delen genuttigd.

En daar was optreden nummer 2 alweer. Met onze neuzen in de box hebben we mogen genieten van het accoustisch optreden. Ik kan het me niet allemaal meer zo goed herinneren (zou dat tussengerecht daar iets mee te maken hebben??), maar wat ik wel weet is dat ik vreselijk heb staan genieten. Ook moest ik veelvuldig lachen, waar ik soms ook niet meer mee kon stoppen, maar dat is alleen maar goed voor de lachrimpels en mijn sixpack (die heb ik heus wel, je ziet 'em alleen nog niet). Na afloop hebben we geloof ik nog een beetje wazig staan dansen, waar we ook ontzettend om hebben moeten lachen. Tenslotte nog even (of was het heel lang?) boven gezeten met Koert, waarna ook Rens en Emiel er nog even bij kwamen zitten. Veel zinnigs kwam er niet meer uit bij mij. Ik heb echt verschrikkelijk vaag zitten kletsen. Het ging werkelijk helemaal nergens over en het ergste is nog dat ik niet eens meer weet waarover ik heb zitten kletsen. Wel dat ik ontzettend veel pret had. Gelukkig werd het me niet kwalijk genomen. Het mocht! Das ook wel weer aardig.



En toen weer naar huis....doehoeg, kus, kus, tot de volgende keer maar weer. Harderwijk denk ik. Daar ken ik mensen, die ga ik mailen dat ze ook moeten komen (en uit Dronten, en uit Lelystad, en uit Elburg, en uit Zeewolde). Gezellig, kleine reunie voor mij als ze komen.

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶

29 Augustus 04 - 21:47Even niet hoor!!

Gepraat over gisteren had ik beloofd, maar dat lukt me nu even niet hoor. Ik hang nog een beetje in de vage dampen van gisteren en dat had zo zijn weerslag op de gezelligheid op de koemarkt. Het was er echt geen ruk aan. Als een stelletje zombies stonden we voor ons uit te kijken. Petra had een drankkater en Jacq en ik hadden ook het gevoel een aantal hersencellen te missen door andere oorzaken. Vaag? Nee, dan had je me gisteren mee moeten maken......ik was zo vaag als een aardappel. Heb als een kip zonder kop zitten kletsen over niks en Jacq maar lachen (en ik ook, ik kon niet meer stoppen). Ik weet zeker dat ik zometeen geen last zal hebben van de welbekende "ik kan niet slapen van zondag op maandag-blues", want zoals ik altijd maar zeg: ik ben zo moe als een aap!!

Michaela - default - Alweer twee nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

29 Augustus 04 - 14:08???

Wie zijn toch al die mensen die vandaag al op mijn site zijn geweest? Ik heb toch zeker een dubbel record (gouden medaille voor mezelf) gehaald. Ten eerste omdat ik nog nooit zo vroeg op de dag al zoveel bezoekers heb gehad en ten tweede omdat ik nog nooit zoveel bezoekers heb gehad in een weekend. Fijn!!! Toch jammer dat ze niet allemaal even terugkletsen in mijn reageerding, maar wat niet is kan nog komen.

En nu ga ik weg. Op de fiets naar de Koemarkt. Regenjas mee, hopend op een droge dag. Later.....

Michaela - default - Alweer drie nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

29 Augustus 04 - 13:26Gisteren

Foto's van gisteren staan NU in het foto-album. Praterij daarover later, want ik moet door naar de volgende "waanzinnige optredens". (Lees: Wolter Kroes, Peter Beense, Robert Leroy.........misschien is het een idee om eerst even dronken te worden......).

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶

25 Augustus 04 - 22:01Hoe snel typ jij??

Oh god......mijn vingertoppen doen er helemaal zeer van, maar ik kan niet meer stoppen, zo erg verslavend is het. Wie kent het nog van vroeger? Het typspelletje? Waarbij je woorden zo snel mogelijk weg moet typen voordat het de laserstraal raakt? Al tijden was ik er naar op zoek en nu heb ik hem gevonden. Klik hier en laat weten wat je hoogste score is. Mijn hoogste score is op dit moment 87!!

Michaela - default - Alweer vijftien nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

25 Augustus 04 - 21:14Kan het nog drukker??

Donderdagavond naar de nagel-styliste, vrijdag eerst naar de afscheidsreceptie van mijn vader (hij gaat met de Vut) en daarna door naar Dronten om zijn verjaardag (vandaag) te vieren, zaterdag naar de Uitmarkt (wiehoe, holadiejee Yellow Pearl met 2 optredens op het Max Euweplein), zondag Koepop op de Koemarkt hier in Purmerend (met Wolter Kroes, Peter Beense en meer van dat soort.....bwaaah, maar het wordt vast gezellig).

Volgende week vrijdag eerst een housewarming party bij mijn baas, daarna door naar Volendam voor de Volendammer-kermis, zaterdag verjaardag Jacq en zondag is Indra jarig, alleen weet ik niet of zij het viert.

Over 2 weken zaterdag proefles Salsa en zondag een optreden van Hans Dulfer in cafe Lansdael in Purmerend.

En dit zo nog eens nalezend zou ik toch bijna een simpele avond op de bank wensen, met een wijntje en een filmpje en veel, heel veel rust, want alleen al van het lezen van al deze activiteiten word ik al moe. En toch zou ik niks willen missen!!

Michaela - default - Alweer drie nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

23 Augustus 04 - 22:49Slapeloosheid

Het was weer eens zover. De welbekende "van zondag op maandag-nacht ik kan niet slapen" blues. En ik was niet de enige. Ook Billie (lees: hond) had last van deze kwaal. Om 4.00 uur nog maar weer even de tv aangezet, wie weet zou ik in slaap vallen. Om 4.30 uur bedenken dat over 2,5 uur de wekker aan zou springen. Ik knijp mijn ogen nog maar eens wat harder dicht. Om 7.00 uur springt mijn wekker aan en voor mijn gevoel lag ik pas een kwartier in dromenland. Zeker weten doe ik het niet, want om 4.30 uur keek ik voor het laatst hoe laat het was. Toen ben ik maar gestopt om nog grotere frustraties te voorkomen. Afspraak met mezelf: ongeacht hoe laat het is geworden zaterdagnacht, gewoon op tijd naast mijn bedje staan in plaats van een gat in de dag te slapen. Misschien helpt het?

Michaela - default - Alweer twee nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

22 Augustus 04 - 15:37Hoe kon je?

Toen ik een pup was, amuseerde ik je met mijn gekke streken en maakte ik je aan het lachen. Je noemde mij je kind en, ondanks een aantal kapot gekauwde schoenen en wat vermoorde kussentjes werd ik je beste vriend. Als ik "stout" was, schudde je met je vinger naar me en vroeg je me: "hoe kon je?", maar dan gaf je weer toe en rolde je me op mijn rug om op mijn buik te kriebelen.

Mijn zindelijksheidstraining duurde wat langer dan verwacht, omdat je het vreselijk druk had, maar daar hebben we allebei hard aan gewerkt. Ik weet nog dat ik 's nachts mijn neus tegen je aanschurkte en dat ik naar je diepste geheimen en dromen luisterde. Ik kon me geen beter leven voorstellen. We maakten lange wandelingen en renden door het park, maakten ritjes in de auto, stopten om een ijsje te kopen (ik kreeg alleen het hoorntje, want "ijs is slecht voor honden" zei je). Ik deed lange dutjes in de zon en wachtte tot je aan het einde van de dag thuis zou komen.

Geleidelijk ging je meer tijd aan je werk en je carriere besteden, en meer tijd aan het zoeken van een menselijke partner. Ik wachtte geduldig op je, troostte je als je gekwetst of teleurgesteld was, gaf je nooit op je kop als je een verkeerde beslissing nam en sprong vrolijk in het rond als je thuis kwam. En toen werd je verliefd. Zij - inmiddels je vrouw - is geen "hondenmens". Toch verwelkomde ik haar in het huishouden, probeerde haar genegenheid te geven en gehoorzaamde ik haar. Ik was gelukkig omdat jij gelukkig was. Toen kwamen de menselijke baby's en ik deelde in je opwinding. Ik was gefascineerd door hun roze huidje, hoe ze roken en wilde ze ook bemoederen. Alleen maakten jij en zij zich zorgen dat ik ze pijn zou doen en ik werd de meeste tijd naar een andere kamer verbannen, of naar de bench. Oh, ik wilde zo graag van ze houden, maar ik werd een gevangene van de liefde. Toen de kinderen groeiden, werd ik hun vriend. Ze hingen aan mijn vacht en trokken zichzelf op wiebelige beentjes aan mij op, staken vingers in mijn ogen, onderzochten mijn oren en gaven kusjes op mijn neus. Ik hield van ze en van hun aanraking - jouw aanrakingen waren nu zo zeldzaam - en ik zou hen met mijn leven hebben verdedigd als dat nodig was geweest. Ik glipte stiekem in hun bedden en luisterde naar hun zorgen en geheime dromen. Samen wachtten we op het geluid van jouw auto op de oprit.

Er was een tijd dat, als anderen je vroegen of je een hond had, je foto van mij uit je portefeuille haalde en hen verhalen over mij vertelde. De afgelopen jaren antwoordde je slechts "ja" en veranderde je snel van onderwerp. Ik was van "jouw hond" verworden tot slechts "een hond" en iedere euro die je aan mij besteedde werd er een teveel. Nu heb je een carrierekans in een andere stad en jij en je gezin verhuizen naar een ander appartement, waar geen honden zijn toegestaan. Je hebt de juiste beslissing genomen voor je gezin, maar er was een tijd dat ik je enige gezinslid was. Ik was blij en opgewonden over de autorit, tot we bij het dierenasiel stopten. Het rook naar honden en katten, naar angst en hopeloosheid. Je vulde de paparassen in en zei: "ik weet zeker dat jullie een goed tehuis voor haar zullen vinden". Zij haalden hun schouders op en keken je meewarig aan. Zij kennen de harde werkelijkheid voor een hond van  middelbare leeftijd, zelfs een met papieren.

Je moest de vingertjes van je zoon van mijn halsband lostornen, terwijl hij schreeuwde: "NEE PAPPA!! LAAT ZE NIET MIJN HOND MEENEMEN". Ik maakte me zorgen om hem, en over wat je hem hiermee had meegegeven over vriendschap en trouw, liefde en verantwoordelijkheid en over respect voor alle leven. Je gaf me een afscheidsklopje op mijn hoofd, je vermeed mij in de ogen te kijken en weigerde beleefd mijn halsband en riem mee te nemen. Je moest nog een deadline halen - en ik nu ook. Na je vertrek zeiden de twee aardige dames dat je waarschijnlijk al maanden wist dat je zou verhuizen en dat je geen poging had gedaan om een goed tehuis voor me te vinden. Ze schudden het hoofd en zeiden: "hoe kon je".

Ze geven ons hier in het asiel zoveel aandacht als mogelijk is met hun drukke bezigheden. Ze voeren ons natuurlijk, maar al dagen heb ik geen trek meer. In het begin rende ik iedere keer als er iemand langskwam naar het hek, hopende dat jij het was. Dat je van gedachten was veranderd. Dat dit allemaal slechts een nare droom was. Of ik hoopte tenminste dat het iemand was die medelijden met me had, die me zou redden. Toen ik me realiseerde dat ik niet opkon tegen die met gekke fratsen aandacht vragende puppies, die geen idee hadden van wat hen te wachten stond, trok ik me terug in het verste hoekje van de kennel en wachtte af.

Ik hoorde haar voetstappen toen ze me kwam halen aan het einde van de dag en ik liep met haar terug de gang door naar een aparte kamer. Een gelukzalig stille kamer. Ze plaatste me op de tafel en wreef over mijn oren en vertelde me dat ik me geen zorgen moest maken. Mijn hart bonkte in afwachting van wat er ging gebeuren, maar ook voelde ik een zekere opluchting. De gevangene van de liefde was aan het einde van haar dagen gekomen. Omdat het mijn aard is, had ik met haar te doen. De last die zij moest torsen is zwaar, dat weet ik zoals ik ook altijd jouw stemming aanvoelde. Voorzichtig plaatste ze een tourniquet op mijn voorpoot, terwijl een traan over haar wang gleed. Ik likte haar hand op dezelfde manier als ik altijd bij jouw deed om je te troosten, al die jaren geleden. Met grote vaardigheid liet ze de injectienaald in mijn ader glijden. Toen ik de steek voelde en de koele vloeistof zich door mijn lichaam verspreidde, ging ik slaperig liggen, keek haar in de ogen en fluisterde: "hoe kon je?". Misschien begreep ze mijn hondentaal, want ze zei: "het spijt me zo". Ze hield me tegen zich aan en legde mij haastig uit dat het haar taak was ervoor te zorgen dat ik naar een betere wereld ging, waar ik niet genegeerd, mishandeld of verlaten kon worden of voor mezelf moest zorgen - een plaats van licht en liefde, zo verschillend van dit aardse bestaan. Met het laatste beetje energie dat ik nog had, probeerde ik haar met een laatste kwispel te vertellen dat mijn "hoe kon je?" niet tegen haar gericht was. Ik dacht aan jouw, lieve baas. Ik zal altijd aan je denken en altijd op je wachten. Moge iedereen in je leven je zoveel trouw betonen!

Jim Wills

Noot van de auteur: Als de tranen je in de ogen stonden bij het lezen van "Hoe kon je?", zoals bij mijn toen ik het schreef, komt dat doordat het een samenstelling is van de verhalen van miljoenen dieren die ieder jaar in asiels over de hele wereld sterven. Iedereen mag het verhaal verspreiden voor niet-commerciele doeleinden, zolang de auteur wordt vermeld. Gebruik het om mensen voor te lichten, op websites, in nieuwsbrieven, op prikborden in asiels en dierenartsenpraktijken. Vertel mensen dat een dier in huis nemen een belangrijke beslissing is, dat dieren onze liefde en zorg verdienen, dat het vinden van een ander, goed tehuis voor je dier je eigen verantwoordelijkheid is en dat ieder asiel en iederen dierenbeschermingsorganisatie je daarover goede adviezen kan geven. En dat alle leven kostbaar is. Doe alstublieft al het mogelijke om te voorkomen dat een dier als ongewenst wordt afgemaakt.

Michaela - default - Alweer drie nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

21 Augustus 04 - 15:58Kater 2

1 kater in de week is tot daar aan toe, maar 2?? Eerst woensdag met Peet en Jacq aan de rose, dus donderdag een kater en toen gisteren met hetzelfde stelletje randdebielen de kroeg in. En ik? Ik ben geen randdebiel, ik ben heel normaal!! Tenzij iemand het raar vind als ik als Roisin (Moloko) begin te dansen in een overvolle kroeg waar het overgrote deel vrijgezel is en uit is op een avondje scoren en dus zijn/haar best staat te doen om koel, stoer en mooi over te komen. Tja, dan krijg je wat vreemde blikken toegeworpen, maar de mannelijke aandacht daarna is ook wel weer grappig. Wat dan weer niet grappig is, was de rijdende neger tegen mijn been. Bloedserieus was ie, dat zei hij zelf. En ik maar lachen als een boer met kiespijn, want al zijn bloed had zich geconcentreerd op 1 plek in zijn lichaam.......engerd!!

Het bandje wat op stond te treden was daarentegen dan wel weer grappig. Nooit van gehoord, maar blijkbaar wereldbekend onder het Purmerendse publiek, want het was afgeladen druk. "Alderliefste" heette de band (covers) en geen bandbezoek zonder camera, dus ook deze, voor mij compleet onbekenden, zijn op de gevoelige plaat vastgelegd (zie foto-album).

En toen werd ik vanochtend wakker en moest ik er alweer heel vroeg uit. Een paar andere maloten hadden bedacht dat ik ze wel even naar Mysteryland kon brengen. Dus mijn roes heb ik nog niet uit kunnen slapen (die van donderdag hangt er ook nog steeds in volgens mij) en dat zal ook nog wel weer even duren, want ik moet ze ook weer ophalen vanavond. Taxi-centrale Michaela.....

Michaela - default - Alweer drie nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

19 Augustus 04 - 12:02Kater

Kep een kater, voel me verrot, wil naar bed, maar moet werken.

Michaela - default - Alweer zeven nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

17 Augustus 04 - 21:37Goeie voornemens

Ik had zo'n goed voornemen voor deze week. Die is mislukt. De maandag en de dinsdag zijn alweer voorbij en voor mijn gevoel kan ik nu niet meer fris en fruitig aan mijn goeie voornemen beginnen, waarmee ik op maandag wilde starten. Nu ga ik het volgende week weer opnieuw proberen. Nieuwe maandagen....nieuwe kansen!!

Michaela - default - Alweer twee nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

16 Augustus 04 - 22:44Weer aan het werk

De vakantie zit er weer op, helaas, helaas, helaas. Om 7.30 uur ging de wakker af en verbazingwekkend genoeg stond ik redelijk fit naast mijn bed. Zou dat misschien komen door 3,5 week vakantie? Gelukkig heb ik nog wel een dag meerpaaldagen in Dronten mee kunnen pikken afgelopen zaterdag. Dat was een goeie afsluiter van mijn vakantie. Wat een feest van herkenning altijd weer. Dit jaar ben ik echt veel mensen tegengekomen die ik al jaren niet meer had gezien. Veel met kinderen (of meerdere) en ieder met zijn/haar eigen verhaal van toen tot nu (scheidingen, uit elkaar gaan, andere woonplaats, nieuwe liefdes). Leuk om te horen, zo niet nog leuker om door te vertellen aan anderen. Ik kom toch zeker niet voor niets uit een dorp waar vroeger iedereen elkaar kende en iedereen alles van elkaar wist, die traditie dient hoog gehouden te worden. En natuurlijk hadden anderen ook zat te vertellen over weer anderen en zo was het kringetje weer mooi rond.

Ergens midden op de avond, ik sta te wachten op het tweede optreden van de Daylight Superband, die die avond al eerder een optreden had gegeven. Goeie coverband die de sfeer er perfect in wist te brengen. Deze band wist in het 1e nummer (Rain down on me van Kane) de klinkers uit het meerpaalplein te spelen. Geweldig. Maar goed, ik sta dus te wachten op het tweede optreden. Opeens hoor ik geschreeuw achter me, ik draai me om...........MICHAAAAAA!!!!!! Wat? Nee? Het is, het is, het is................ BIANCAAAAAAAA!!!!! We vliegen elkaar in de armen, schreeuwend, zingend, dansend en huppelend van geluk. En zo hebben we wel een paar minuten gestaan. Meer dan 10 jaar hebben wij elkaar niet gezien of gesproken en al die jaren heb ik me afgevraagd wat er toch van haar geworden is. Bizarre dingen hebben we samen meegemaakt. Van mijn danslessen aan haar op mijn zolderkamertje (maat houden kon ze niet) tot aan de nachtelijke ontsnappingen uit haar slaapkamerraam om maar uit te kunnen. We wisselen telefoonnummers uit, drinken een drankje, kletsen bij en beloven elkaar om even een potje te dansen als de band weer begint. En ja hoor, ze staat voor me als de band weer begint......... Ik moet haar toch maar weer eens uitnodigen op mijn zolder!!

Michaela - default - Alweer twee nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

14 Augustus 04 - 13:14Goed nieuws!!!

• Vanaf dinsdag hebben we weer wekelijks een werkster. Wat een genot!! Die wekelijkse chagerijnige schoonmaakbuien van mij zijn vanaf nu verleden tijd.
• Zometeen reizen we af naar Dronten. Mijn dorp, de plek waar ik opgegroeid ben. De meerpaaldagen (soort dorpsfeest) zijn in volle gang en vanavond zal ik weer al mijn vriendjes en vriendinnetjes gaan zien en spreken. Jippie, fijn!!
• Ik heb toch maar besloten om mijn opleiding voort te zetten. Mijn uiteindelijke cijfers waren: een 6,1 voor erfrecht en een 3,5 voor successierecht. Op een halve punt ben ik uitgesloten voor het herexamen, stelletje miereneukers. Maar ja, het is niet anders, helaas. En waarom ik het nu toch maar wel doe? Na rijp beraad met mezelf kwam ik er uiteindelijk toch achter dat het anders wel heel erg zonde is van die 4 jaar die ik er inmiddels ingestoken heb. Dus hatsjeeee, daar ga ik weer een jaar!!

Michaela - default - Alweer vijf nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

13 Augustus 04 - 01:21Spijt?

Soms kan je ergens spijt van hebben, maar toch ook weer niet. Vaag? Tja, het kan soms verkeren. Zo zat ik vanavond het Pinkpop-optreden van Moloko te kijken op tv. Waanzinnig, geweldig, wat een wijf die Roisin en wat een heerlijke muziek. En ik zat dat zo eens te bekijken en bedacht me opeens dat ik daar bij had kunnen zijn als ik niet al na ongeveer 3 uur pinkpop besloten had weer weg te gaan. Dus spijt dat ik er niet bij was, ja toch wel. Maar dan kijk ik eens het publiek in, de massa, de drukte en dan ben ik toch wel weer blij dat ik er niet tussen stond, dus op die manier heb ik er weer geen spijt van.

En dus keek ik net even op de moloko-site, even kijken of er niet toevallig de komende tijd een concert gepland staat. Helaas, helaas, dat zit er voorlopig nog even niet in. Maar ik ontdekte wel dat ze een DVD hebben uitgebracht: en die heb ik dus maar even besteld. Leuk, leuk, leuk, ben gek op muziek-dvd's. Dat wordt weer genieten over een dag of wat als ie in de bus valt.

Michaela - default - / Geen trackback - § ¶

12 Augustus 04 - 11:52Geklus in de tuin

2 weken had Michel er voor in gedachten. Als zijn vakantie erop zou zitten, zouden de voor- en achtertuin gedaan zijn. Afgelopen dinsdag werden de benodigdheden door het bouwcenter afgeleverd (15 kuub zand en ongeveer 5000 stenen) en vandaag zal de klus zo goed als compleet geklaard zijn!! 3 dagen......in plaats van 2 weken, fijn!! Uiteraard met een heleboel hulp, waaronder een echte strater die als een tierelier de achtertuin voor een groot deel heeft bestraat.

Het meest lachwekkende is nog wel dat het mannelijk testosteron opeens hoogtij viert. Opeens komt het oude stigma weer bovendrijven dat de vrouw de zorg op zo'n moment op zich dient te nemen. En laat ik nou net niet zo'n zorgende vrouw zijn. Willen de mannen koffie?? Daar staat het koffiezetapparaat. Willen de mannen een biertje?? Daar staat de koelkast. Ik heb er een hekel aan als er opeens tegen mij gezegd wordt of ik er dan even voor wil zorgen dat er iets te eten op tafel komt en dat alleen maar omdat ik toevallig niet in de tuin aan het werk ben. Het idee leeft dat ik toch niets doe blijkbaar, maar wat dachten de mannen van het feit dat er honden uitgelaten dienen te worden, gestofzuigd omdat het hele huis vol zand ligt, de was, boodschappen (koffie, bier en sigaretten) en ga zo nog maar even door. Nee, dat wordt niet gezien. Ze zien mij rondscharrelen en bedenken dan opeens dat ze wel trek hebben in een biertje, terwijl ze bij wijze van spreken vlak naast de koelkast staan. Nu ben ik heus de beroerdste niet, dus zet ik heus wel eens een kopje koffie, of trek ik een biertje uit de koelkast, maar het moet niet te gek worden. De conclusie is dan ook overduidelijk: zodra mannen mannelijk werk verrichten, is de zorgvuldig opgebouwde emancipatie ver te zoeken!!

Michaela - default - Alweer drie nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

12 Augustus 04 - 01:04Michaela en de zonnebank

Al een aantal jaren zijn wij in het bezit van een heuse zonnehemel en al een aantal jaren heb ik geen geduld om er onder te liggen. Ten eerste lag het niet lekker, vooral niet als ik op mijn buik lag en ten tweede duurt het allemaal zo lang. 10 minuten lijkt voor mij op zo'n moment wel een uur. Maar nu....mijn zorgvuldig in Turkije gekweekte bruine kleurtje begint langzaamaan te vervagen, nu al!! Daar baal ik van, heel erg. Als ik maandag weer ga werken, zal niemand nog zien dat ik toch echt in een warm land ben geweest en dat ik er zo gezond uitzag toen ik weer terugkwam. Misschien moet ik maar eens leren om te relaxen onder de kunstmatige zon. Aan het lekker liggen zal het in ieder geval niet meer kunnen liggen. Ons oude waterbed, nog uit het vorige huis, hebben we op zolder neergezet en laat daar toevallig nou ook de zonnehemel staan. Morgen maar eens een poging wagen....

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶

11 Augustus 04 - 01:41Het lijkt alweer zo lang geleden

Bijna een week geleden alweer zat ik in het vliegtuig. Bijna een week geleden was ik alweer terug van weggeweest. 12 dagen lang heb ik mogen baden in de luxe van het 5-sterren Rixos-resort in Kemer (Turkije).

De vlucht er naar toe was een regelrechte ramp. Eenmaal in het vliegtuig zittende heb ik meteen mijn, in een Nederlandse Apotheek aangeschafte, earplanes in mijn oren geschroefd. Volgens de mevrouw van de apotheek zou mij niks meer kunnen gebeuren. Ik zou een prettige vlucht hebben en nergens last van hebben. Ammehoela trut!! Earplanes sucks bigtime!! Je kan net zo goed een propje watten in je oren stoppen, helpt ook geen fuck. 3,5 uur heb ik mezelf zitten verbijten in dat vliegtuig. Ploppende oren en een boel pijn was het gevolg. En weet je wat het aller- aller- allerergste was? Dat we een tussenlanding gingen maken op Izmir. Wat een drama. Dus 2 keer stijgen en 2 keer landen. En ik maar proberen te klaren, te gapen, te kauwen en mijn hoofd vasthouden, omdat ik het idee had dat ie anders uit elkaar zou klappen van de pijn. Eenmaal aangekomen op Antalya heb ik met mezelf de afspraak gemaakt never nooit meer te gaan vliegen. Ja, terug naar Nederland nog, maar dan noooooit meer. Ruim 4 dagen daarna heb ik nog last gehad van mijn oren, klachten als suizen, ploppen, doofheid en meer oorellende vielen mij ten deel (arme ik).

Het hotel maakte een boel goed hoor. Bij aankomst (midden in de fucking nacht, om precies te zijn om 2.30 uur, dus de eerste vakantiedag zat er alweer op) stond er direct een mannetje om onze koffers uit het busje te laden. Handig, hoefden we die zelf niet mee te zeulen. Bij de receptie werd nog gevraagd of we misschien iets wilden eten of drinken, maar eigenlijk wilde ik alleen maar naar bed. Inbegrepen (24 uur super-all inclusive) was namelijk ook de inhoud van de minibar op onze kamer. Dan zouden we die wel even soldaat maken. 2 sleutelkaarten kregen we mee. Het idee daarachter is natuurlijk dat ieder een eigen sleutelkaart had en deze moesten we dan ook ten alle tijden bij ons hebben. Maar aangezien de stroomvoorziening en de airco ook op deze kaarten werkte, hadden wij uiteraard allang bedacht dat we 1 kaart constant in de muur zouden laten zitten. Hadden we in ieder geval altijd een lekkere koele kamer. Mooie kamer ook. Lekker veel ruimte, groot balkon, een bad, een douche, een heleboel flesjes met allerlei zeep en shampootoestanden, een fles rode wijn, een etagere met verschillende soorten fruit en een gevulde minibar. Niet verkeerd toch? Na 1 biertje ging het lichtje bij mij toch wel enigzins uit, dus vleide ik me tussen de lakens van het bed.

Het bed!!! Van een 5-sterren hotel mag je toch verwachten dat ze fijne, lekkere, zachte bedden hebben? Ja toch? Dat dacht ik ook, maar helaas: verkeerd gedacht. Ze hadden er net zo goed geen bed neer kunnen zetten en de lakens en de kussens op de grond kunnen leggen. Zo belachelijk keihard, dat ik in die 11 nachten bijna geen oog heb dichtgedaan. Ik kon mijn draai niet vinden. Zelfs heb ik nog geprobeerd mijn luchtbedje op het bed neer te leggen, maar dat was ook geen succes.

Ondanks de hardheid van het bed, was ik zeer te spreken over de bedjes bij het zwembad (

klikt u maar

). Deze waren helemaal het einde. Daar heb ik menig uiltje op geknapt, veel muziek geluisterd (lees Yellow Pearl en Jeff Buckley) en veel gelezen. Ook van het elke dag weer lekker koele zwembad heb ik bizar veel gebruik gemaakt. Het eten was ook super. 24 uur per dag kon er gegeten worden en alles was even poepie-de-luxe. Op alle tafels stonden bij alle maaltijden (m.u.v. het ontbijt) een koeler op tafel met bronwater, een fles witte wijn en een fles rode wijn. De buffetten waren overweldigend, zoveel om uit te kiezen, zoveel dingen die ik nog nooit gegeten had. Ik heb veel geprobeerd, maar ik heb ook dagen gehad dat ik blij was als er aardappelpuree en brocolli in de bakken lag. Even normaal eten, dacht ik dan. De drank vloeide ook rijkelijk. Alles kon besteld worden, niets was te gek. Niet alleen bier, goedkope rum en wijn....neeeeeee, bacardi, ammaretto, malibu, campari, noem het zo gek maar niet op. Zelfs cocktails als je die lekker vindt.

Een van de eerste avonden had ik witte wijn bij het diner gedronken. Daaropvolgend had ik bedacht dat het misschien wel slim zou zijn om in de wijn te blijven hangen, dus bestelde ik rose, rose, rose, rose, rose etc etc etc. Fout, fout, fout, die nacht heb ik 4 keer op mijn knieen boven het toilet gehangen. De rest van de vakantie geen rose meer aangeraakt.

En dan heb ik nog niet eens over de shows gehad die elke avond in het amphitheater van het hotel werden gegeven. En niet zomaar shows, neenee, gewoon super-professionele shows. Met acrobatische kenianen (

klik

), chinese slangenmensen en bordjes-op-stokjes vrouwen, dansgroepen etc. etc. Er werd zelfs op 1 avond i.p.v. een show een boottocht op zee georganiseerd, waar ik een bijzonder mooi plaatje heb weten te schieten van het licht van de maan op de zee (

klik

).

En ja, ook ben ik nog een dag ziek geweest. Vast iets verkeerds gegeten, want mijn hele maag lag overhoop (het riool van Turkije die dag ook, haha). Ik had er wel een goeie dag voor uitgekozen, want de dag daarvoor had ik besloten een dag binnen te blijven. Mijn zonne- of warmte- allergie had zich weer in alle hevigheid weten te manifesteren op mijn bovenarmen en op mijn borst. De speciale creme en pilletjes die ik daarvoor had, hebben dus ook geen moer geholpen. Gelukkig duurde het ziek zijn maar een dag en de volgende dag was ik alweer aardig het vrouwtje, maar de uitslag bleef en die heb ik maar gewoon lekker genegeerd.

En zo kan ik nog wel uren doorgaan, over het watervallenpark in Antalya (waterval vanaf de voorkant

klik

en waterval vanaf de achterkant

klik

), de kamelen (

klik

) en nog veel meer, maar ik zou zo zeggen: ga zelf maar!!!

Wat ik nog wel even wilde vermelden: de terugreis naar Amsterdam was zonder een centje pijn en zonder tussenlanding. Ik had in Antalya bij een drogist siliconen-proppen gekocht. Daar heb ik mijn complete oren mee dicht gekleid en die heb ik lekker de hele reis laten zitten. Lekker rustig ook, maar het voornaamste....geen pijn en geen last achteraf. Die siliconen zijn me heilig. Ik ga heus wel weer eens vliegen, maar nooit meer zonder mijn siliconen.

Michaela - default - Alweer vier nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

08 Augustus 04 - 14:10Retourtje Apeldoorn

"Hallo allemaal, ik kom Peet meekapen van deze gezellige buurt-bbq. We moeten naar Apeldoorn en ik weet de weg niet, dus moeten we op tijd weg, sorry, sorry, sorry." Gelukkig werd het me niet heel erg kwalijk genomen en zo reden we in een bloedhete auto richting Apeldoorn. Was ik toch zowaar mijn zelf gefabriceerde van Yellow Pearl dvd naar cd-ceedeetje vergeten!! Waren we verplicht om Spanner te draaien. Ook niet verkeerd natuurlijk, want die had ik al in geen tijden meer gehoord en Peet kan ik op dit moment geen groter plezier doen dan Spanner te draaien en dan samen fijn te keuvelen over Johan en over de rare avond in Leeuwarden.

Eenmaal aangekomen in Apeldoorn reed ik in 1 keer, alsof ik er al jaren woon, de parkeergarage in. Blijkbaar had ik de vorige keer met Jacq goed opgelet. Nu was het zaak om de bewuste kroeg te vinden. Was achteraf ook niet zo moeilijk, want toen we de parkeergarage uit liepen kwamen de YP-klanken ons al tegemoet. Op de muziek afgaan dan maar, handig!! En binnen 2 minuten stonden we waar we wezen moesten. Cafe Seven (klikt u maar).

Yellow Pearl stond te sound-checken in de tuin van cafe Seven. Een kroeg met een tuin, waar perfect optredens als deze gegeven kunnen worden. Wat een geweldige locatie. Lekker buiten met dit mooie weer, in 1 woord geweldig. Het was nog niet zo druk, maar aangezien wij niet om de hoek wonen en op tijd waren vertrokken, waren we waarschijnlijk wat aan de vroege kant, maar dat mocht de pret niet drukken, want pret hebben we altijd wel, ook al is er geen kip te bekennen.

Gelukkig begon het al een beetje drukker te worden en kwam Koert (de zeer actieve voorzitter van de fanclub) met de vraag of wij vanavond de merchandise wilden doen. Maar natuurlijk willen wij dat wel. Kon Koert mooi leden gaan werven voor de fanclub. Maar eerst moest er geflyerd worden in Apeldoorn en of Peet dan met hem meewilde. En dat liet Peet zich geen 2 keer zeggen. Die heeft menig manpersoon naar binnen weten te lokken. En ik zag dat, want ik stond achter de merchandise-tafel en kon precies zien wie er allemaal binnen kwamen en laten dat nou allemaal mannen zijn met een flyer in hun hand, haha. Peet ontpopte zich als een ware YP-propper.

Het optreden zelf duurde weer lekker lang die avond, ondanks de enorme drukkende warmte, waar de jongens ongetwijfeld last van hebben gehad, maar desalnietemin was het een waanzinnig optreden. Het publiek kwam een beetje moeilijk op gang, maar uiteindelijk werd er lekker geswingd voor het podium. Heel apart vind ik dat. Dat viel me een paar weken geleden in het Bluescafe ook al op. Er wordt voornamelijk gedanst voor het podium, terwijl ik van het publiek van Spanner gewend ben dat ze als kwijlende hondjes voor het podium staan en weinig tot niet uit hun dak gaan. En met uit hun dak gaan, bedoel ik de tegenstelling tot Peet en mij. Wij gaan zo waanzinnig uit ons dak dat dat meestal resulteert in spierpijn de volgende dag. De muziek van Yellow Pearl is wat rustiger, daar zal je mij niet direct zien bangen, maar genieten doe ik des te meer. En dat deed ik dan ook weer volop gisteravond. Waar ik vooral zwaar van onder de indruk ben (al 2 keer) is de accordeon van Juul. Dat geeft zo'n enorme waardevolle draai aan het geheel, daar word ik gewoon stil van. En Gus, de drummer, wat een waanzinnig beest!! Wel logisch ook dat Jacq en ik hem Animal hebben gedoopt. En niet omdat ie daar op zou lijken qua uiterlijk, maar qua spelen en haren toont ie toch wel enige overeenkomsten. En dan heb ik het nog niet eens over Emiel gehad (tsssss), de zanger met zijn ongelovelijk geile stem. Dat daar niet meer dames op af komen is mij een raadsel......maar wat niet is, zal zeker nog wel komen (maar dan moet Peet niet alleen mannen proppen). En deze fijne avond heeft ook weer wat kiekjes opgeleverd. Zie mijn foto-album.

En toen weer terug naar Purmerend. Zo moe als een aap was ik, dus maar weer keihard Spanner in de cd-speler, waar ik snel alweer genoeg van kreeg en verzocht heb om de cd van Jeff Buckley. Die kreeg ik en daarbij heb ik keihard mee zitten zingen tussen het gapen door om maar wakker te blijven. Nogal wat mistbanken trotserend, waar ik niet blij mee was, zijn we weer veilig geland in Purmerend.

Tip!!! 28 augustus op de Uitmarkt in Amsterdam, Max Euweplein (tussen het Vondelpark en het Leidseplein) 2 optredens van Yellow Pearl. Eerst een electrisch optreden van 23.00 tot 0.00 uur op het plein en daarna van 01.00 tot 2.00 een akoestisch optreden in de Aran Irish Pub. Ik zal er zijn voor het tweede optreden, want we moeten eerst nog naar Makkum voor een optreden van een Spanner....... Ach, het houdt je van de straat, nietwaar?

Michaela - default - Alweer twee nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

07 Augustus 04 - 02:07Geen verschil

Er is weinig tot geen verschil tussen de warmte hier in ons fijne landje en het fijne land waar ik vandeweek van terug kwam. Heet, heet, heet en ik haat heet. Daar krijg ik uitslag van als ik er volop in loop. Een oplossing zou een zwembad zijn. Laat ik die nou net niet hebben.

Michaela - default - Alweer drie nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

05 Augustus 04 - 11:35Waterbed

Mijn lieve, lieve, lieve, heerlijke waterbed: wat heb ik je gemist!! En wat ben ik blij dat ik vannacht mezelf weer heerlijk op je neer heb mogen vleien. Zomaar sliep ik weer een nacht door en uitgerust werd ik vanochtend om half negen (???) weer wakker.

Michaela - default - Alweer vijf nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶