28 Oktober 07 - 11:32Michaela en de rotonde

Rotondes kent iedereen. Niets aan het handje natuurlijk. Zolang we niet in Engeland zijn, weet iedereen dat we die gewoon rechtsom moeten nemen. Maar in Lelystad liggen rotondes, daar snap ik dus werkelijk waar geen ene moer van. Dat zijn tweebaansrotondes. Tot zover nog steeds geen probleem natuurlijk, maar wat is nu het geval? De rijbanen worden niet gescheiden door een normale witte strepen, maar door een soort met bakstenen gemaakte verhoging. En dan moet je linksaf en dan zie je die verhogingen..... Neem je per ongeluk de buitenste rijbaan dan heb je pech, want dan ga je automatisch rechts. Neem je de binnenste baan dan moet je verrekt goed opletten dat je het juiste gaatje pakt, anders rij je een extra bonusronde. En op een andere rotonde hetzelfde verhaal, toen moest ik ook links, dus ik deed het meteen goed, ik pakte de binnenste baan, maar die leidde me rechtdoor, waardoor ik één of achterlijke slalom-manouvre moest nemen om op de juiste baan terecht te komen, die ook weer niet de juiste bleek te zijn..... Zucht.....levensgevaarlijk die rotondes in Lelystad. Milieu-onvriendelijk ook, door het gevaar van de verkeerde kant oprijden en dus daardoor omrijden. Ik vraag me heel erg af waar die verhogingen nou goed voor zijn!!

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶

25 Oktober 07 - 23:26Thuiswerken

Het fijne van thuiswerken is dat ik het dan 's ochtends niet nodig vind om me op te maken. Ook niet als ik die dag nog naar de orthodontist moet, of naar de dierenarts, of naar de winkel of naar de sportschool. En als ik dan 's avonds vlak voor ik naar bed ga voor de spiegel sta en mezelf bekijk, denk ik: "hoera.....dat scheelt weer even make up afhalen".

Waar een mens al niet van blij van kan worden.

Michaela - default - Nog geen nieuws / Geen trackback - § ¶

18 Oktober 07 - 22:40Vriendschap.....

Hoe vriendschap om kan slaan in pure haat was voor mij altijd een raadsel. Maar ik heb het raadsel opgelost door het nu van dichtbij mee te maken. Het sarren, dreigen en uitstellen van de zaken die de gehate persoon dient te regelen, hebben wat mij betreft het kookpunt bereikt. En dat kookpunt zal op zeker een staartje krijgen. Meer een dinosaurusstaart, want ik laat me toch zeker de kaas niet van het brood eten. En wie een kuil graaft voor een ander valt er zelf in. En de pot verwijt de ketel tot ie zwart ziet. Hatsjeeee, handig die spreekwoorden!!

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶

12 Oktober 07 - 00:02Michaela gaat terug in de tijd

Dat gevoel begin ik nu toch langzamerhand wel te krijgen. Zo ben ik dit jaar al naar een concert van The Mission geweest. Een band die vooral in de jaren 80 naam maakte en dan ook alleen onder de wavers onder ons. Maar ze bestaan nog steeds en hebben zelfs dit jaar nog een nieuwe cd uitgebracht. En wat voor één!! God is a Bullet, helemaal goed. Verder ben ik dit jaar ook naar een concert van The Cult geweest. Ook een band die voornamelijk in de jaren 80 furore maakte (wederom voornamelijk onder de wavers). Ook The Cult heeft een nieuwe cd, Born into this. Wederom een vette plaat, alhoewel ik op diverse sites ook redelijk wat slechte recensies lees. Ach wat.....smaken verschillen, nietwaar!!

Volgende maand zal ik gaan kijken naar Sinead O"Connor in de Melkweg. Vreselijk jeugdsentiment. De lp The Lion and the Cobra heb ik vroeger als tiener helemaal kapot gedraaid in de van mijn oma geerfde radiokast met pickup. En hard ook. Mijn ouders konden geen Sinead meer horen en verontschuldigden zich aan de buren voor mijn herrie. Gelukkig vonden de buren mijn lp ook erg goed en zaten ze samen op zolder met hun oren tegen de muur te luisteren zodra ik mijn lp weer eens aan had staan.

Tenslotte heb ik kaarten voor volgend jaar maart: The Cure!!! Sjezus, The Cure. De laatste keer dat ik The Cure live zag was in 1989 in Heerenveen. 1989.....toen was ik 16 jaar. De lp disintegration heb ik ook compleet afgedraaid in mijn voornoemde erfstuk, tezamen met de lp kiss me, kiss me, kiss me. En bandjes....cassettebandjes vol met The Cure. Posters, plaatjes, kaarten. Ik leek zelfs op Robbert Smith, zelfde haar, zelfde zwarte ogen, zelfde kleding (grote zwarte truien met vleermuismouwen) en schoenen met punten, heeeele lange punten.

Terug in de tijd ga ik!!! Dat blijkt wel weer.

Michaela - default - Alweer drie nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

07 Oktober 07 - 13:34Michaela koopt kleding......

En dat heeft vaak nogal wat voeten in de aarde. Ik kan het nooit vinden, weet niet wat ik wil en vind vaak alles heel erg stom. Eigenlijk zeg ik dat verkeerd. Ik vind heel veel dingen echt heel erg leuk, probleem is alleen dat dat alleen leuk staat op de wat slankeren onder ons. En dan sta je in zo'n winkel en bij alles wat ik dan uit het rek haal denk ik: "......hmmm, nee, of misschien toch wel. Even passen dan maar?" En dan wurm ik mezelf in een shirt/jurkje/tuniek/blouse en bedenk dan al heel snel van: "neeeeeee!!!!!!!" Dan heb ik het bij wijze van spreken nog niet eens in de spiegel gezien, dan weet ik al dat de eventuele knoopjes die er aan zitten bijna uit zijn voegen springen. Moeilijk winkelen dus, mede dankzij mijn niet geringe voorgevel.

Maar afgelopen vrijdag stapte ik een winkel binnen, erop gebrand dat ik nu eindelijk eens weer iets nieuws zou kopen. En die mevrouw zag dat waarschijnlijk aan me. Die zou mij wel even wat verkopen. Bijna de complete winkelvoorraad heeft ze me laten zien. Veel kleding met gedoe (frutsels, randjes, kant.....bwaaark). Ik begon me al bijna schuldig te voelen dat ik eigenlijk niets mooi vond in haar winkel. Totdat ze aan kwam zetten met een soort jurk. Die leek me wel wat, dus heb ik mezelf erin gehesen. En hij zat goed, zat lekker ook en ik bedacht er een legging en een skinny jeans onder met laarzen. "Ja, dacht ik, deze wordt het".

Tot gisteren.......ik stond voor de spiegel, mijn nieuwe jurk in de aanslag, mijn complete collectie laarzen uitgestald en uitproberen maar. En dacht je dat het lukte? Wanhopig werd ik er van. En hoe wanhopiger ik werd, hoe stommer ik de jurk begon te vinden. Spijt dat ik me die jurk had laten aansmeren, want eigenlijk was deze jurk helemaal niet Michaela. Met als gevolg dat ik morgen terug ga naar de bewuste winkel met deze niet-Michaela-jurk (gelukkig had ik de kaartjes er allemaal aan laten hangen) om 'em terug te brengen.

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶