23 November 07 - 01:17Kleine vakantie

Al een aantal keren had ik het geroepen: "weet je wat leuk is? Als we eens met z'n allen gezellig naar Centerparcs zouden gaan."  De reactie daarop duurde even, maar nu kan ik met gepaste blijheid melden dat we morgen zullen gaan. Met z'n 8-en, dat is inclusief honden. En ik heb er zin in......ik verbaas mezelf erover. Ik zie mezelf al helemaal zitten, voor de open haard met een wijntje en een boek of lachend om de grappen van een ander of die van mezelf. Gourmettend en kaasfonduend, zwemmend, spelletjes doen, bowlen. Hoe meer kneuterig wil je het hebben? Pas dinsdag zal ik weer moeten werken. Het is net een kleine vakantie.

Michaela - default - Alweer twee nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

13 November 07 - 22:57Kersthert

We schrijven 13 november 2007 en ik heb het eerste verlichte kersthert al zien staan bij iemand in de tuin.

Michaela - default - Alweer twee nieuwtjes!! / Geen trackback - § ¶

10 November 07 - 23:46Michaela bij de fysio

Plotsklaps kreeg ik last van een slapende rechterarm. Vooral als ik bezig was met mijn muis of als ik met mijn arm ergens op leunde. En pijn...., ja pijn had ik ook, in mijn schouder. Niet heel erg ofzo, maar wel een beetje. En ik dacht nog:"ach, gaat wel weer over". Maar het ging niet over, het bleef. En na een week besloot ik maar weer eens een telefoontje te wagen naar mijn masseur, die mij een paar jaar geleden altijd weer op de been hielp zodra ik weer eens door mijn rug was gegaan. En daar lag ik vorige week. Ik had er echt zin in. Die man heeft gouden handen. Ik kan daar zo ontzettend van genieten dat ik me nu afvraag waarom ik er zolang over heb gedaan om weer eens een afspraak te maken.

Ik vertelde hem van mijn klachten en hij ging aan de slag. Eerst mijn onderrug en het midden van mijn rug. Oh oh, wat genoot ik...ga door, ga door, niet stoppen. En toen kwam hij bij mijn schouders en nek. Toen ging het mis met mijn moment van genot. Dat was ook niet zo gek eigenlijk, want het was ook goed mis in mijn schouders en nek. Pijn, zo'n pijn, het had niet veel gescheeld of ik had daar even een potje gaan zitten janken. De diagnose was thoracic outlet syndrome. Iets met poortjes en zenuwbeklemming, stress, verkeerde werkhouding, spanning en niet kunnen ontspannen. Nu wil het toeval en geluk dat mijn masseur ook fysiotherapeut is, dus een nieuwe afspraak werd snel gemaakt voor afgelopen vrijdag, maar dan op fysiotherapeutische basis.

Afgelopen vrijdag lag ik dus weer op de behandeltafel. Wat eerst een soort van genottafel was, bleek nu een pijnbank. Aangezien ik nu op fysiotherapeutische basis binnenkwam, werden alleen mijn nek en schouders onder handen genomen. Van genot kon er niet meer gesproken worden. Maar, waren de woorden van de fysio, je ligt hier ook niet om te genieten, je ligt hier om pijn te lijden om je syndroom te behandelen. Hmmmm, waar was mijn man met de gouden handen gebleven? Terloops merkte hij ook nog even fijntjes op dat hij iets ging doen waar ik niet gelukkig van zou worden. Dat dat waarschijnlijk wel erg pijn zou gaan doen, maar dat het echt nodig was. Pfff, dan lig je daar, wetende dat hij iets gaat doen waar ik niet blij van word en bij elke beweging die hij maakt, dat ik denk, zou dat het zijn? Dat ik er dan vanaf zou zijn, maar neeeee. Waar hij me in het begin voor waarschuwde had ie helemaal voor aan het eind van de massage (meer ruig knijpwerk) bewaard. Het leek erop dat hij zijn vingers achter mijn schouderblad zette en er vervolgens aan begon te trekken en tegelijkertijd met zijn lichaamsgewicht aan de andere kant tegenaan begon te duwen. Er moest ruimte gemaakt worden.......en of het wel met me ging? Euh...ja, dit doet echt geen pijn hoor. Trek en duw jij maar end weg, ga ik ondertussen even mijn boodschappenlijstje in mijn hoofd maken. Zat ik me daar de hele sessie druk om te maken? Oke, fijn is anders, maar dat ik pijn heb gehad? Nee, de massage deed meer pijn.

Het betere trek en duw werk heeft trouwens wel zijn vruchten afgeworpen. Alhoewel ik wel het gevoel heb dat mijn rechterschouder en nek bont en blauw zijn. Het slapende gevoel in mijn arm heb ik nog niet weer gehad. Volgende week weer een nieuwe afspraak. En ondanks dat ie me echt pijn doet, ga ik toch graag naar hem toe. Zal ik dan toch stiekem voorstander zijn van het oud hollandsche spreekwoord: pijn is fijn?

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶