24 Maart 08 - 17:38Toerist
Als een ware toerist rende ik vandaag door Volendam. Rennen ja. Het was berekoud, maar ik had bedacht om eens even wat mooie doorkijkjes te gaan fotograferen. Is zo'n tweede paasdag toch nog goed benut. De sneeuwbuien (en de echte toeristen) trotserend heb ik hele gezellige ansichtkaartachtige taferelen gefotografeerd daar in het mooie Volendam. Grappig om te zien was dat de dijk helemaal vol liep met mensen, maar dat het mooiste wijkje, het Doolhof, direct achter de dijk, helemaal uitgestorven was.
Eenmaal thuis de foto's geupload en printen maar. Er zaten echt mooie plaatjes tussen die ik morgen best op school kon laten zien. Ware het niet dat halverwege de printsessie mijn kleureninkt op was. En waar haal je dan op tweede paasdag inktcartridges vandaan? Heel Purmerend heb ik doorgecrosst, Gamma, Praxis, Karwei, Big Boss, maar helaas, nergens een inktcartridge te krijgen. En daar zit je dan met je goeie gedrag. Mooie foto's om te laten zien morgen......maar geen inkt!! Jammer.
Michaela - default -
-
§ ¶
19 Maart 08 - 23:22The Cure - 18-03-2008
Een 16 jarig bakvisje was ik toen in 1989 mijn allereerste concert bezocht. The Cure in het Thialf te Heerenveen (6 mei 1989) met de Prayer Tour. Het album Disintegration was toen net uit en uiteraard had ik 'em en kende ik 'em van voor naar achteren uit mijn hoofd. In het voorprogramma, ook niet geheel onbelangrijk, The Mission. Dubbel en dwars genot.
The Cure, een New Waveband, gevormd in 1976 in het Verenigd Koninkrijk met de niet te miskennen (hoog getoupeerde zwarte haren, zwart omrande ogen en rode lippenstift) voorman Robert Smith. De enige constante in de band vanaf 1976. Het debuutalbum "Three Imaginary Boys" kwam uit in 1979 en bevatte het toendertijd vermeende controversiele nummer "Killing an Arab". Men meende dat het een racistisch nummer was, maar de waarheid was dat het nummer was gebaseerd op de roman van Albert Camus "de vreemdeling". The Cure breekt in 1980 door met het nummer "A Forest" van het album "Seventeen Seconds" en zet daarmee de toon voor een lange rij hits. Nummers doorspekt met tragiek en depressie. Niet liefhebbers van The Cure zullen waarschijnlijk al snel zeggen: "ben je al niet depressief dan wordt je het zeker van deze muziek." Duidelijk een kwestie van smaak.
18 jaar later, 18 maart 2008, The Cure in Ahoy te Rotterdam. Een uitverkocht Ahoy, tot aan de nok toe afgeladen met fans. De verwachtingen waren hooggespannen. Er werd immers op diverse sites melding gemaakt van hoe fantastisch het wel niet moest zijn. Een dik 3 uur durend concert met ruim 30 nummers om van te genieten. De bezetting deze avond:
- Robert Smith (zang, gitaar)
- Simon Gallup (basgitaar)
- Porl Thompson (gitaar)
- Jason Cooper (percussie)
De band opent de avond met het melancholieke "Plainsong" van het album Disintegration en heeft mij gelijk al te pakken. Daar openden ze in 1989 ook mee, that brings back memories. Robert Smith, kalm, een tikkeltje zwaarder en inmiddels 48 jaar oud, begint te zingen: I think it's dark and it looks like rain, you said". Het kippevel kruipt waar het maar gaan kan en ik voel me weer 16. Roberts stem is onveranderd goed en het mij omringende geluid is subliem. "Prayers for rain" wordt vervolgens ingezet en een golf van genot waart door Ahoy. De toon voor de avond is gezet. The Cure heeft het publiek ingepakt en zal dat de rest van de avond vol blijven houden. Het publiek komt in beweging bij "A strange day" van het album "Pornography". Het blijft grappig om te zien dat de tieners van toen de new wave bewegingen nog steeds machtig zijn, ook ik, zei de gek.
Het huilerige stemgeluid van Robert Smith raakte alles en iedereen. De snerpende gitaren, met het overbekende Cure-geluid, waren om van te huilen, zo mooi en de bas kwam als een kleine doorlopende aardbeving het lichaam binnen als een hartslag. Meer dan 3 uur lang hebben we mogen genieten van deze helden. 38 nummers zijn de revue gepasseerd, waaronder ook de wat vrolijkere "Lovecats" en "Why can't I be you", maar de boventoon voerde toch wel de wat zwaar op de hand liggende creaties.
Onverwacht, maar vast door hem niet zo bedoeld, hilarisch was de gitarist Porl Thompson. Op hakken van ruim 15 centimeter (en misschien nog wel meer) hoog stond deze man te spelen. En met hakken bedoel ik, vrouwenschoenen/laarsen-hakken. Het was werkelijk waar te belachelijk om te zien, maar desondanks bracht het een vrolijke noot in het New Wave-geweld dat The Cure heet.
Links
Michaela - default -
-
§ ¶
17 Maart 08 - 23:00De Sporttas
Gisterenavond pakte ik mijn sporttas al in. Sportbroek, sportbh, shirt, handdoek, schoenen, sokken, bidon....the works. Vanochtend nam ik de sporttas mee naar beneden en zette 'em klaar in de gang.
Vanmiddag/vanavond, klokslag 18.00 uur. Ik parkeer mijn auto bij de sportschool. Stap uit, gooi de deur dicht en open de achterdeur om mijn sporttas te pakken. WTF.......een lege achterbank!! Ik sta erbij en ik kijk er naar. Mijn sporttas ligt niet op de achterbank, maar staat nog steeds in de gang thuis. Ik besluit dat het geen zin heeft om nog langer, verbaasd over mijn eigen dommigheid, bij mijn geopende achterdeur te blijven staan. Eenmaal in de auto bel ik vriend M. Hij neemt lachend de telefoon op en deelt mij mede dat ik vast niet ga trainen en direct naar huis toe kom. Ik begin te huilen en biecht op dat ik 's ochtends de tas in de gang heb laten staan. Hij lacht en ik ook, want ik huilde niet echt natuurlijk.
Ik snap er niets van dat ik mijn sporttas ben vergeten vanochtend. Hij stond echt voor het grijpen midden in de gang. Iedere andere gek zou er bij wijze van spreken overheen zijn gestruikeld. Maar niet ik. Nee...ik had vast haast.
Michaela - default -
-
§ ¶
08 Maart 08 - 13:01The Cult
Morgen een extra concert van The Cult in de Melkweg. Er zijn nog kaarten. Zal ik gaan? Alleen? Het feit dat ik alleen zou moeten gaan vind ik niet zo erg, dus die reden om dan maar niet te gaan valt af. Wat is dan de reden dat ik zou kunnen besluiten om niet te gaan? Nou, misschien het feit dat ik de afgelopen tijd zoveel geld heb uitgegeven aan concertkaarten dat ik bijna failliet ben? Plus het feit dat ik door mijn laatste tandartsbezoek nog faillieterder raak dan dat ik al was. Maar ik wil zo graag....... Ik weet gewoon zeker dat ik spijt krijg als ik niet ga. Wat zeg ik? Ik heb nu al spijt bij het idee dat ik niet zou gaan. Misschien moet ik dan toch maar mijn spaarpot gaan leegroven.
Michaela - default -
-
§ ¶
