30 April 08 - 13:51Het weer

Ik kijk door het ene raam naar buiten en zie 1 heeeeeeeel groot zwart wolkendek. Ik kijk door het andere raam naar buiten en zie langzaamaan een mooie blauwe lucht verschijnen met zo af en toe een zonnetje. Wie zal het gaan winnen vandaag?

Ik ga maar weer eens een zonnedansje doen.

Michaela - default - Nog geen nieuws / Geen trackback - § ¶

20 April 08 - 21:37Reconstructie-drama

Een aantal maanden ben ik nu bezig met mijn basisopleiding fotografie aan de fotovakschool. Er gaat een wereld voor me open, camera-technisch gesproken. Diafragma's, sluitertijden, witbalansen....het is geen totale abracadabra meer voor me. De automatische stand heb ik in ieder geval min of meer voorgoed achter me gelaten. Ik zeg min of meer, want er blijven natuurlijk altijd snapshot-momenten waar de automatische stand heel handig voor is, maar zodra het serieus begint te worden, draai ik inmiddels als vanzelf de camera op de handmatige stand. En maar knoeien en proberen totdat er een mooie foto uitkomt.

En dat breekt me nu dus op. Ik weet hoe mijn camera werkt, ik zie steeds meer niet gangbare fotomomenten, maar nu ik met mijn opdracht aan de slag ga en een bestaande foto van een beroemde fotograaf dien te reconstrueren, breekt het zweet me aan alle kanten uit. De foto bestaat uit een fragment van een gezicht. Alleen de neus en de naar boven kijkende ogen zijn zichtbaar. Dacht ik eerst nog: 'ha, eitje, doe ik even." Nu denk ik: "dit is een onmogelijke foto". Ik krijg het niet voor elkaar om het juiste beeld te pakken. 1 oog in de rechterbovenhoek en 1 oog in de linkerbenedenhoek en dan de neus ergens in het midden. Mijn oefenobject wordt inmiddels gek van me. Misschien ligt het aan het feit dat mijn oefenobject een man is en de persoon op de foto een vrouw is, maar ik moet toch ergens op oefenen. En zodra ik de compositie en belichting eindelijk voor elkaar heb, vraag ik mijn vrouwelijke model om op te komen draven. Nou, die kan nog wel even wegblijven.

Hoe moeilijk kan het nou zijn? Toch maar vrolijk door blijven oefenen. Misschien binnenkort ook even oefenen op wat vrouwelijke collega's. Misschien helpt dat?

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶

20 April 08 - 01:043 geheimen

Op dit moment kan ik zeggen dat ik 3 geheimen heb. Dingen die ik met alle liefde zou willen openbaren aan de wereld, nu!! Maar het kan gewoon niet. Geheim 1 is het grootste geheim en is ook meteen het spannendste (nee, ik ben niet zwanger) en daarvan kan ik alleen maar zeggen dat alle meedraaiende duimen zullen helpen. Geheim 2 is een heel leuk geheim dat eigenlijk uit 2 delen bestaat. Een deel voor mezelf en een deel voor mijn collega's. Een super door collega M. en mij geregeld bedrijfsuitje, waar ik echt heel erg gelukkig van wordt. En geheim 3 is gewoon heel erg stoer. Voor mij dan. Maar totdat daar wat meer zekerheid over is, is het ook hier weer hardop duimen draaien.

Vaag he? Sorry, maar uiteindelijk zullen de geheimen onthuld worden en zal iedereen de spanning kunnen loslaten. Heb geduld!!

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶

12 April 08 - 22:01Michaela Reunieert

Je houdt er van of je houdt er niet van en heel toevallig hou ik er van. Wat zeg ik....ik ben er gek op!! Iemand hoeft maar reunie te roepen en ik begin te juichen. Had ik vorig jaar al een reunie van mijn lagere school, waar ik me helemaal gek heb genoten, gisteren had ik een Kadaster-reunie. Kadaster Lelystad om precies te zijn.

Tot mijn grote verbazing en eigenlijk nog meer tot mijn grote vreugde ontvingen mijn ouders een brief van de toenmalige voorzitter van de personeelsvereniging van Kadaster Lelystad. U moet weten, Kadaster Lelystad bestaat niet meer en zo ook de personeelsvereniging niet meer, maar er bleek nog geld in kas te zitten en daar wilden ze een reunie mee organiseren voor iedereen die ooit bij Kadaster Lelystad had gewerkt. Of ik zin had? Ha, wat een vraag.......natuurlijk had ik zin als reunie-koningin.

En gisteren was dan de dag!! Een wereldreis heb ik moeten afleggen. Het feest vond plaats in Zwartsluis. Of all places, Zwartsluis. Een dorpje achter Zwolle. Een soort van einde van de wereld. Het weerzien met mijn ex-collega's was vreselijk emotioneel.....tranen met tuiten. Nee grapje. Gehuild werd er niet, wel gelachen (heel veel) en verbazing ook. Michaela? Ik herkende je helemaal niet. Hmpf, en ik maar denken dat ik in die 10 jaar helemaal niet veranderd was. Dat ik er nog net zo uit zag als toen ik 24 jaar was.

De lol werd nog groter toen we in groepjes werden gedeeld en we moesten strijden om prijzen. We hebben gebowld, ge-zenuw-spiraald, biljartbowlen, spijkerslaan..... Nou ja, oud hollandse spelen zeg maar. En fanatiek dat ik was!!! Ik vond mezelf zelfs een beetje eng worden. Zo graag wilde ik winnen. Tot mijn grote verbazing won ik ook nog een flesje wijn. Helemaal niet verkeerd dus.

Als afsluiter van de avond kregen we allemaal nog een leuk aandenken aan het Kadaster-Lelystad. Een klok/hygrometer/thermometer met daarop de tekst: ik was er een van het Kadaster-Lelystad. En dat dat met trots gezegd mag worden is een feit, want alle ex-collega's die nog steeds werkzaam zijn bij het Kadaster en inmiddels op een andere vestiging geplaatst zijn, konden niet anders zeggen dan dat Kadaster-Lelystad uniek was. En dat was het!!

Michaela - default - Nog geen nieuws / Geen trackback - § ¶

08 April 08 - 22:23Michaela en de beugel

Al bijna een jaar ofzo loop ik nu met een beugel. In mijn mond wel te verstaan, dus niet aan mijn been of met een grolsch-flesje, maar gewoon een good old beugel. Het gaat best goed geloof ik. De voortand die eerst zo'n beetje achterstevoren-ondersteboven in mijn mond stond, staat nu bijna recht naast mijn andere voortanden. Heel mooi allemaal, maar nog lang niet klaar.

Toch moest ik vandaag op de stoel bij de opper-orthodontist. Ik kneep 'em best een beetje, want een orthodontist is toch eigenlijk ook gewoon maar een tandarts. Net zoals de stoel waar ik in moet liggen en evengoed de spullen die er boven en naast hangen allemaal. En dan ook nog eens een afspraak met de opper-ortho. Waarom? Dat vroeg ik me af. Waarom moet ik bij hem, terwijl ik hem zelf al bijna een jaar niet meer had gezien? Stel dat ie vind dat het klaar is? En dat de beugel eruit moet, terwijl ik helemaal niet vind dat het klaar is? Of dat ie vind dat er een ander plan moet komen, met alle daarbij behorende "enge" behandelingen........om over de kosten nog maar niet te spreken.

Uiteraard, zoals altijd, was er weer eens niets aan de hand. Hij wilde gewoon zien hoe het er voor stond, na bijna een jaar. Hij vond het er prima uitzien allemaal. Wel werd er weer een nieuwe dimensie aan mijn beugeldraad gegeven. Er zitten nu allemaal knikjes in de draad. Ook raar om te zien en op het moment ook vooral pijnlijk, maar heee, het alternatief voor mooie rechte tanden is een kunstgebit. Ook niet echt iets waar ik op zit te wachten, zoals u wellicht zal begrijpen.

Michaela - default - Nog geen nieuws / Geen trackback - § ¶