26 Oktober 08 - 14:00Workaholic

Een hele grote tas vol met heeeel veel dossiers had ik afgelopen vrijdag meegenomen naar huis. Het is zo druk op kantoor dat ik had bedacht dan maar zondag een dagje thuiswerken in te plannen. En nu is het zondag, ik ben er helemaal klaar voor om me eens helemaal te storten op een ongestoord paar uurtjes werken, ware het niet dat ik mijn wachtwoord om in te kunnen loggen op de server ben vergeten. Echt, ik heb mijn hersens gepijnigd om tot een antwoord te komen, maar ik ben dan nu tot de conclusie gekomen dat ik net zo goed het milieuprobleem in 1 dag kan oplossen. Ook een onmogelijke taak, net als het kunnen herinneren van mijn wachtwoord.

Volgens mij is het een teken.....een teken dat ik andere dingen moet gaan doen dan werken. Dan begin ik daar maar mee.

Michaela - default - Nog geen nieuws / Geen trackback - § ¶

22 Oktober 08 - 00:26Het moet niet gekker worden....

Het is u waarschijnlijk welbekend dat ik graag naar concerten ga. Er staan er zomaar weer een paar in de agenda en als ik niet uitkijk raak ik nog failliet door het aanschaffen van al deze concertkaarten. Desalniettemin, ik ontdekte deze week dat de New Kids on the Block weer gaan toeren.

Nu vraag ik je? De New Kids on the Block? Toch wel de eerste boyband ooit, nietwaar? Mijn piepjonge secretaresse had nog nooit van de New Kids on the Block gehoord. Generatiekloofje?

Maar goed, ze zijn dus terug. En hoe? Ze komen zelfs naar Nederland. En toen moest ik zo lachen, toen ik dat las. Jeeee, de eerste cd in mijn leven die ik kocht was van de New Kids on the Block. En elke keer als ik die cd weer eens tegenkom in mijn collectie moet ik weer lachen. Hoe heb ik ooit..........?? Gezien mijn huidige collectie is het een nogal vreemde eend in de bijt. Maar ik begrijp het natuurlijk wel hoor. Ik was echt smoor- maar dan ook echt over mijn oren stapel-, smoorverliefd op Jordan Knight. En nou ja, als veertien- vijftienjarig bakvisje vond ik de muziek toen natuurlijk ook helemaal geweldig.

Heel toevallig wist ik dat vriendin/collega M. vroeger ook helemaal fan was van NKOTB. Zij is zelfs ooit toendertijd naar een concert van ze geweest. Dus ik bracht haar even fijntjes op de hoogte dat ze weer naar Nederland zouden komen en dat het dan misschien wel grappig zou zijn als wij daar naar toe zouden gaan. Nou, dat hoefde ik natuurlijk geen 2 keer te vragen. Doen we!! Riep ze. Haha, we gaan naar de New Kids on the Block volgend jaar. Het moet niet gekker worden in die concertagenda van mij.

For all times sake: http://nl.youtube.com/watch?v=7_NOpy8-rVg

Let vooral op de schoudervullingen, de dansjes, de legging van Jordan. Aaah, Jordan Knight. Zo leuk!!

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶

03 Oktober 08 - 00:29Afscheid

Van 4 collega's namen wij vanavond afscheid. En niet in de zin dat ze dood zijn hoor, maar gewoon, omdat ze niet meer bij ons werken. 1 collega is vertrokken naar een ander notariskantoor, 1 collega heeft het notariaat compleet verlaten en doet nu iets met milieu en kreeften en windmolens (????), 1 collega is weer gaan studeren en 1 collega is gestopt met werken omdat ze een rijke man aan de haak heeft geslagen...... 4 compleet verschillende redenen en alle vier per 1 september niet meer werkzaam bij ons. Tja, het kan verkeren, blijkbaar. Zo gaat er jaren niemand weg en zo vertrekken er zomaar 4 tegelijk.

Dat er vandaag afscheid genomen zou worden was al een tijdje bekend en van te voren was er dan ook aangegeven dat er heus wel speeches gehouden mochten worden. Maar eigenlijk was er niemand die zich daarvoor opofferde. En niet omdat wij de vertrekkende collega's zo vervelend vinden, maar meer uit........tja, ik weet het niet. Onze aanwezigheid zou eigenlijk al genoeg moeten zijn, vonden wij. En dat is ook zo natuurlijk.

Uiteindelijk zouden dan alleen de 3 bazen een speech houden, maar tot onze grote verrassing bleek opeens bijna iedereen zin te hebben in een fijne speech. Resulterende in ongeveer 55 speeches, waarvan ongeveer 50 door 1 en dezelfde persoon. Want ja, zodra er alcohol in de man zit........ (gaat men ook overdrijven, zoals ik zelf, want het waren natuurlijk heus niet echt 55 speeches).

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶

01 Oktober 08 - 23:59Michaelaas avontuur

Nou ja...avontuur? Op zich valt dat ook wel weer mee, maar toch. Het log dient gevuld te worden, dan maar beter met een pakkende titel. Het speelde zich afgelopen zaterdag af. In Lelystad. Of all places.....Lelystad. Het theater wel te verstaan. Ik was uitgenodigd door Frank, de zangert (zoals hij het zelf altijd zegt) van U2NL om foto's te maken van het optreden in het theater aldaar, in Lelystad. Een vreselijk mooi theater, volgens deze zangert. Toen hij dat zei krabte ik eens even verbaasd achter mijn oren. Mooi theater? U moet weten, vele jaren geleden werkte ik in het hotel in Lelystad en daar vlak naast stond het theater. Een ouwe doos, niets moois aan. Ik dacht nog, die zangert is niet goed......die heeft niet goed gekeken, die vergist zich gruwelijk. Totdat ik mijn ouders sprak en vertelde dat ik U2NL zou fotograferen in het theater in Lelystad. En ook zij begonnen meteen te roepen dat dat toch wel zo'n mooi theater was. En zo kwam ik er achter dat in Lelystad een compleet nieuw theater staat. Als ik me niet vergis is ie oranje van kleur, hartstikke hip en niet te missen. Ik zag het niet overigens, het was al donker toen ik aankwam bij het theater.

Na een belletje van mijn kant dat ik was gearriveerd werd ik door Nathalie, de bandmanager (of was het nou tourmanager?), opgehaald en meegeloodst naar de artiestenfoyer alwaar het bandvolk en crew me hartelijk ontving. Vervolgens kreeg ik de grand tour door het theater en tot mijn grote verrassing mocht ik overal komen om foto's te maken. Voor, achter, onder, boven, zijkant.......u roept een kant en ik mocht daar zijn. Ik wreef eens verheugd in mijn handen en besloot daar eens asociaal gebruik van te maken.

En zo geschiedde.......anderhalf uur lang heb ik alleen maar foto's genomen vanaf al die voornoemde plekken en meer. Het was een waar walhalla voor mij met een af en toe ook zeker het nodige gevloek. Dan zat ik klaar voor de mooiste foto van het jaar, goeie belichting en alles.........en juist op het moment dat ik dan op het fotomaakknopje drukte kwam me er toch een bak licht van dat podium af. Niet te filmen, letterlijk en figuurlijk. Geweldig natuurlijk voor het publiek, maar funest voor mijn foto. Awel, uiteindelijk heb ik inclusief overbelichte (en natuurlijk ook onderbelichte en bewogen) foto's, 315 opnamen gemaakt.

En dat breekt me nu op. Uiteraard wil ik alleen maar goeie, mooie, fantastische en geweldige foto's aanleveren en dat betekent photoshop till you drop. En daar ben ik nu heel erg druk mee. Ik zou er bijna rsi van krijgen, maar het is voor een goed doel: U2NL genaamd!!

Michaela - default - Slechts één nieuwtje / Geen trackback - § ¶