Michaela zegt af
"Zeg, opperde ik, zullen we eens een keer visite doen ofzo? Dat ik bij jou langs kom of jij bij mij?" We hadden elkaar al *even tellen* misschien al wel 20 jaar niet meer gezien en holadijee voor hyves, want zo vonden wij elkaar weer. Haar ouders en mijn ouders woonden vroeger bij elkaar op de flat en stonden bij elkaar op de camping. Ik noemde haar ouders dan ook ome B. en tante N. Je kunt wel zeggen dat wij elkaar al kennen vanuit de wieg. Spelen met elkaar, logeren, want zij woonde in Almelo en ik in Dronten.
Visite vond ze een goed plan, ik noemde een paar data en we kozen er één. 23 november zou het worden waarop ik de reis zou gaan wagen naar Enschede. Ik had er zin in, vond ook wel erg bijzonder dat ik haar eindelijk weer eens zou zien en spreken na al die jaren. Je kent elkaar toch al je hele leven.
De logeerpartijen vroeger waren altijd 1 groot feest. Zo had ze een vriendin waarvan de vader een groothandel in kermisartikelen had. Dat was nog eens verstoppertje spelen in de hal waar de teddyberen tot aan het plafond opgestapeld lagen. Zo niet te spreken over de duikvluchten die we maakten vanaf dozen die wel 10 meter hoog stonden opgestapeld, zo de teddyberen in. De spookverhalen die zij me altijd vertelde voordat we gingen slapen. Over dracula, dat die wakker werd zodra de kerkklok 12.00 uur had geslagen en dat ie dan wel misschien bij ons langs zou komen. En dan lag zij daarna heerlijk te snurken en ik lag klaarwakker doodsbang te wezen. Of die keer dat ik met hun meemocht op vakantie naar Frankrijk en wij een privestrandje hadden ontdekt. Niet wetende dat dit strandje onder water liep zodra het vloed werd. En ja hoor, het werd vloed.......waarop wij klimmend over de rotsen, met gevaar voor eigen leven terug moesten klauteren naar hoger gelegen gebied. Er liep toen nog een hagedis over mijn vingers heen, waarop ik zo hard begon te gillen dat iedereen die achter mij aan klom, bijna de berg af donderde van schrik. Al met al alleen maar goeie herinneringen.
Maar ja, wie had gedacht dat het zulk weer zou worden? Dat het hier de hele dag zou gaan sneeuwen? Niemand toch? Dus belde ik vrijdagavond af, met pijn in mijn hart, want ik had er, zoals gezegd, echt veel zin in. Nu maar weer een nieuwe datum plannen, want het zal er toch ooit van gaan komen, maar dan bij voorkeur zonder sneeuw (of ijzel, of hagel).
Slechts één nieuwtje:
Heel irritant, maar wel heel verstandig…
Aukje (URL) - 24 11 08 - 10:34
Geen trackback: